Kruženje vode i ugljenika
Voda isparava sa mora, reka i tla, kondenzuje se u oblake, maglu i rosu i vraća se kao padavine. Biljke je transpiracijom vraćaju u vazduh, a životinje izdisanjem, znojem i mokraćom; pri ćelijskom disanju voda i nastaje. Šuma zadržava kišu krošnjama, stelja je upija kao sunđer i polako pušta u podzemne vode, pa izvori ispod šume teku i leti, a sa ogoljene padine voda brzo oteče. Ugljenik ulazi u živi svet fotosintezom, ishranom prelazi na biljojede i mesojede, a disanjem, razlaganjem i sagorevanjem vraća se u vazduh kao ugljen-dioksid. U uglju, tresetu i krečnjaku ugljenik može dugo da ostane van vazduha. Sagorevanje fosilnih goriva i krčenje šuma povećavaju količinu ugljen-dioksida u vazduhu.
Kruženje azota i azotofiksacija
Azot je potreban za izgradnju proteina i DNK, a biljka bez dovoljno azota raste slabo i ima bledožute listove. Iako ga u vazduhu ima mnogo, većina organizama ne može da ga koristi direktno. Azotofiksaciju, vezivanje azota iz vazduha u jedinjenja koja koriste biljke, vrše samo neke bakterije: one u kvržicama korena leptirnjača, kao što su grašak, pasulj, soja, detelina i bagrem, slobodne bakterije u zemljištu i neke cijanobakterije. Biljke azotna jedinjenja upijaju korenom iz zemljišta, rastvorena u vodi, a životinje azot dobijaju hranom. Razlagači iz uginulih ostataka i izmeta oslobađaju mineralna jedinjenja azota, koja koren ponovo upija. Zato setva leptirnjača i zaoravanje deteline obogaćuju zemljište azotom.
Simbioza, mikoriza i lišajevi
Simbioza je tesan zajednički život dve različite vrste u kome obe imaju korist. Bakterije u kvržicama daju biljci azot, a dobijaju šećere i zaštićeno mesto. U mikorizi hife gljive prožimaju zemljište oko korena i drvetu donose vodu i mineralne materije sa mnogo veće površine, a gljiva od drveta dobija šećere; zato vrganj raste uz koren bukve, hrasta ili smrče. Mikorizu gradi većina kopnenih biljaka, a seme orhideja u prirodi klija tek uz gljivu. U lišaju gljiva daje algi ili cijanobakteriji vodu i minerale, a partner daje šećere. Obostrano korisni odnosi postoje i između ovce i mikroorganizama u buragu koji razlažu celulozu, mrava i biljnih vaši, oprašivača i cveća, kao i šojke i hrasta, čiji žir ona raznosi. Vilina kosica je parazit: uzima hranu detelini i slabi je.