Padinski procesi, jaruge i bujice
Klizište je pokretanje mase zemljišta niz padinu, obično po glinovitom sloju natopljenom vodom posle dugih kiša ili topljenja snega. Odron je naglo obrušavanje stena sa strmih strana, na primer u klisurama iznad puteva. Na visokim planinama voda se u pukotinama stena smrzava, širi i drobi ih, a odlomljeno kamenje gomila se u podnožju kao sipar. Voda sa ogoljene padine useca jaruge (vododerine). Bujice su kratki planinski tokovi koji posle pljuska naglo nabujaju i nose kamenje i mulj; gde bujica izađe u ravnicu, taloži nanos u obliku lepeze — plavinu. Bujica i jaruga ima naročito mnogo u brdovitom i ogoljenom slivu Južne Morave. Đavolja varoš na Radan planini, kod Kuršumlije, poznata je po zemljanim piramidama: kišnica je spirala meko zemljište, a kameni blokovi na vrhu štitili su stubove ispod sebe. Korenje šume i trave učvršćuje tlo, pa je šumski pokrivač najbolja zaštita od erozije i klizišta. Ako se posle obilnih kiša na padini pojave pukotine, treba se udaljiti i obavestiti nadležne službe.
Rečni reljef: klisure, kanjoni i doline
U gornjem toku reka ima veliki pad i useca dno, pa nastaju klisure — uske doline strmih strana. Dunav se kroz Karpatsko-balkanske planine probija Đerdapskom klisurom, između Golupca i Kladova; duga je oko 100 km i često se navodi kao najduža klisura u Evropi. Zapadna Morava je između Ovčara i Kablara, kod Čačka, usekla Ovčarsko-kablarsku klisuru, Južna Morava Grdeličku klisuru između Vranjske i Leskovačke kotline, a Nišava Sićevačku klisuru između Bele Palanke i Niša. Kanjon je posebno duboka klisura sa gotovo okomitim stranama, najčešće u krečnjaku, kao kanjon Drine kod Tare i kanjon Uvca u jugozapadnoj Srbiji, poznat po meandrima. U kompozitnoj dolini, kakve su doline Južne Morave i Nišave, smenjuju se klisure i kotline. Rečne terase su stepenaste zaravni na stranama doline, ostaci starijeg dna, a aluvijalna ravan je najniži deo doline koji se plavi pri visokom vodostaju. Ada je rečno ostrvo od peska i šljunka, kao Ada Ciganlija na Savi, a mrtvaja odsečen meandar, kao Obedska bara. Klisure povezuju kotline, pa kroz njih vode putevi i pruge.
Kraški reljef
Kras nastaje na krečnjaku, koji kišnica sa rastvorenim ugljen-dioksidom hemijski rastvara. Najviše ga ima u Karpatsko-balkanskim planinama, na primer na Kučajskim planinama i Miroču, i u Dinarskim planinama. Površinski kraški oblici su, od najmanjih do najvećih, škrape (žlebovi na golom krečnjaku), vrtače (levkasta udubljenja), uvale i kraška polja, kao Peštersko polje. Ponornica nestaje u ponoru i teče pod zemljom, a vrelo je jak kraški izvor, kao Krupajsko vrelo ili vrelo Mlave kod Žagubice. Kišnica brzo ponire kroz ispucali krečnjak, pa je površina krasa suva. U pećinama se iz vode taloži kalcijum-karbonat: stalaktiti vise sa tavanice, stalagmiti rastu sa poda, a kada se spoje, nastaje stub. U istočnoj Srbiji su Resavska pećina kod Despotovca, Rajkova kod Majdanpeka i Lazareva kod Zlota, a u zapadnoj Potpećka pećina kod Užica, sa vrlo velikim ulazom. Prerast Vratna, kod Negotina, prirodni je kameni most: reka je tekla kroz pećinu čiji se svod urušio, a ostali su lukovi.
Lednički, eolski i antropogeni reljef
Tokom ledenog doba lednici su se stvarali samo na najvišim planinama. Ostavili su cirkove — udubljenja u obliku fotelje, morene od nagomilanog kamenja i peska, doline u obliku slova U i lednička jezera; danas lednika na tim planinama nema. Vetar je stvorio peščare Vojvodine: Deliblatsku u južnom Banatu, čiji je pesak nanosila košava, pa su dine izdužene od jugoistoka ka severozapadu, i Subotičku u severnoj Bačkoj. Deliblatska peščara je pošumljavana da bi se zaustavio „živi pesak“ koji je vetar nosio na njive i naselja. Les je prašinasti nanos koji je vetar taložio tokom ledenog doba; od njega su lesne zaravni, kao Titelski breg između Tise i Dunava, a na lesu nastaje plodni černozem. U udubljenju koje je oblikovao vetar nastalo je Palićko jezero. Čovek stvara antropogeni reljef: površinske kopove lignita Kolubare i Kostolca, odlagališta jalovine, nasipe uz Dunav, Savu i Tisu i kanal Dunav–Tisa–Dunav. Oštećeno zemljište obnavlja se rekultivacijom, padine se terasiraju, a bujične pregrade zadržavaju nanos; bez toga reke zasipaju veštačka jezera.