Podzemne vode, vrela i banje
Voda ponire kroz propusne stene, kao što su pesak i šljunak, i zadržava se iznad nepropusnog sloja, na primer gline. Sloj zasićen vodom je izdan. Freatska voda je najbliža površini; iz nje se crpi običnim bunarima, pa je lako izložena zagađenju iz septičkih jama i sa njiva. Arteska voda je zatvorena između dva nepropusna sloja i pod pritiskom, pa kroz bušotinu može sama da izbije; arteski bunari česti su u Vojvodini. Izvor je mesto gde podzemna voda prirodno izbija na površinu, a vrelo jak izvor iz kog odmah nastaje reka, čest u krasu, kao Krupajsko vrelo u Homolju. Ponornica deo toka teče pod zemljom. Mineralne vode imaju više rastvorenih minerala i gasova, a termomineralne su i tople. One često izbijaju duž raseda, kroz koje voda zagrejana u dubini stiže na površinu, pa su kod njih nastale banje: Niška Banja kod Niša, Bukovička Banja u Aranđelovcu i Sokobanja između Rtnja i Ozrena.
Rečni slivovi
Rečni sliv je prostor sa kog sve vode otiču u jednu reku i njene pritoke, a linija koja razdvaja dva sliva je razvođe, koje najčešće ide grebenima planina. Rečna mreža je skup svih vodotoka nekog prostora. Najveći deo Srbije pripada crnomorskom slivu, jer se gotovo sve reke ulivaju u Dunav, direktno ili preko Save, Tise i Velike Morave. Sa juga i jugoistoka Srbije neke reke otiču ka Egejskom moru: Pčinja preko Vardara i Dragovištica preko Strume. Na jugu Srbije voda sa jedne strane razvođa teče u Pčinju i stiže do Egejskog mora, a sa druge u Južnu Moravu, pa preko Velike Morave i Dunava do Crnog mora.
Reke Srbije
Dunav je najveća i najvodnija reka Srbije i druga po dužini reka Evrope, posle Volge. Dolazi iz Mađarske, najpre čini granicu sa Hrvatskom, zatim protiče pored Novog Sada, između Bačke i Srema, prima Savu kod Beograda i Veliku Moravu kod Smedereva, a kroz Đerdap teče granicom sa Rumunijom, pored Kladova. Sava izvire u Sloveniji i uliva se u Dunav u Beogradu. Drina nastaje spajanjem Tare i Pive, najvećim delom je granica prema Bosni i Hercegovini i uliva se u Savu; Lim, čija je pritoka Uvac, uliva se u Drinu, a Kolubara u Savu kod Obrenovca. Tisa dotiče iz Ukrajine i Mađarske, razdvaja Bačku od Banata i uliva se u Dunav, a Tamiš se uliva u Dunav kod Pančeva. Velika Morava nastaje kod Stalaća spajanjem Zapadne i Južne Morave. Zapadna Morava nastaje kod Požege od Golijske Moravice i Đetinje i kod Kraljeva prima Ibar, a Nišava se kod Niša uliva u Južnu Moravu. Timok nastaje kod Zaječara od Belog i Crnog Timoka, a u donjem toku je granica prema Bugarskoj. Leva i desna pritoka određuju se gledajući niz tok: Sava, Velika Morava i Timok su desne, a Tisa i Tamiš leve pritoke Dunava. Vodostaj je visina vode na vodomeru, a proticaj količina vode koja protekne za jednu sekundu, u m³/s; većina reka ima najviše vode u proleće. Plovni su Dunav, Sava i Tisa, a kanali hidrosistema Dunav–Tisa–Dunav u Vojvodini služe za odvodnjavanje, navodnjavanje i plovidbu. Drina, Lim i Ibar imaju veliki pad, pa nisu plovni, ali su pogodni za hidroelektrane.
Prirodna i veštačka jezera
Veštačka (akumulaciona) jezera nastaju pregrađivanjem reke branom i služe za hidroelektrane, vodosnabdevanje, navodnjavanje i zaštitu od poplava. Brana HE „Đerdap I“ podigla je nivo Dunava, pa je nastalo Đerdapsko jezero, koje dele Srbija i Rumunija; potopljeni su opasni brzaci i plovidba je postala lakša. Na Drini su Perućac, iza brane HE „Bajina Bašta“, i Zvorničko jezero, a na Uvcu Zlatarsko, Sjeničko i Radoinjsko jezero. Vlasinsko jezero je takođe veštačko: brana je pregradila tok na Vlasinskom blatu, pa na jezeru plutaju ostrva od treseta. Prirodna su Palićko i Ludaško jezero kod Subotice, koja se najčešće svrstavaju u eolska, nastala u udubljenjima koja je oblikovao vetar. Obedska bara i Carska bara su rečna jezera — mrtvaje, ostaci napuštenih rečnih korita. Na najvišim planinama ima i ledničkih jezera, nastalih u udubljenjima koja su izdubili lednici.
Zaštita voda i zaštita od voda
Reke najviše zagađuju neprečišćene otpadne vode iz fabrika i gradske kanalizacije i đubriva i pesticidi koje kiša spira sa njiva, zato je najvažnija mera izgradnja postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda. Od poplava nas štite nasipi, kakvi su izgrađeni duž Dunava, Save i Tise, akumulaciona jezera koja prihvataju višak vode i šume koje usporavaju oticanje; seča šuma u slivu povećava opasnost od poplava i bujica. Bujice su nagli i razorni tokovi u brdsko-planinskim predelima posle jakih kiša, česti u slivu Južne Morave, a glavna mera protiv njih je pošumljavanje padina. U maju 2014. višednevne obilne kiše podigle su vodostaj Save, Kolubare i drugih reka zapadne i centralne Srbije, a najteže je bio poplavljen Obrenovac, na ušću Kolubare u Savu. Kada vlasti najave evakuaciju, treba na vreme otići na više, bezbedno mesto.